Categorieën
Uncategorized

Waarom testen voor toegang geen sociale uitsluiting is

Stel er is een land waar de gemiddelde vrijheid een 7 is (willekeurige maatstaf van 1 tot 10). Dan breekt er een besmettelijke ziekte uit. Om de schade die op die uitbraak zoveel mogelijk te beperken, wordt de vrijheid voor alle inwoners teruggebracht van een 7 naar een 3.

Vervolgens wordt er een vaccin voor deze besmettelijke ziekte uitgevonden. Gevaccineerde mensen vormen een dermate kleiner risico dat voor die specifieke groep de vrijheid wordt opgevoerd van een 3 naar een 6.

De vraag is nu, wordt de groep ongevaccineerde mensen gediscrimineerd? Het antwoord is “nee”. De status van de groep ongevaccineerde mensen blijft ongewijzigd. Er wordt hen niets extra’s aangedaan sinds de uitvinding van het vaccin. Het enige verschil is dat een andere groep mensen, de gevaccineerde mensen, een deel van hun vrijheid terugkrijgen. Het alternatief is dat iedereen op 3 blijft zitten en niemand iets opschiet.

Kortom, acties van ongevaccineerde mensen tegen het teruggeven van de vrijheid van gevaccineerde mensen zijn feitelijk pogingen om van de ander iets af te pakken en geenszins om zelf iets te krijgen.

P.S.

Dat ongevaccineerde mensen met een negatieve test van een vrijheidsniveau 3 naar vrijheidsniveau 5 gaan, versterkt dit argument alleen maar.